عقل و روح در آب و گل محبوسند

همچو هاروت و چو ماروت آن دو پاکبسته اند این‌جا به چاه سهمناکعالَم سفلی و شهوانی درنداندر این چَه گشته‌اند از جُرم بندسِحر و ضدّ سِحر را بی‌اختیارزاین دو آموزند نیک...

نرسیده است کاروان!

دیرست گالیا!در گوش من فسانه دلدادگی مخواندیگر ز من ترانه شوریدگی مخواهدیرست، گالیا! به ره افتاد کاروان.عشق من و تو؟...... آهاین هم حکایتی ستاما در این زمانه که درمانده ه...

خُرّم آن خانه که باشد چون تو مهمانی در او

ای خوشا دل کاندر او از عشق تو جانی بودشادمان جانی که او را چون تو جانانی بودخرم آن خانه که باشد چون تو مهمانی در اومُقبل آن کشور که او را چون تو سلطانی بودزنده چون باشد...